Algemene Voorwaarden Beëdigd Vertalen — Snel

De rechtbank of het register dat om beëdiging vraagt, gebruikt uw voorwaarden als bewijsstuk en moet kunnen vaststellen dat de vertaling dezelfde inhoud draagt als de Nederlandse tekst waarop een van beide partijen zich beroept. Die zekerheid komt van de verklaring en het stempel van een vertaler die in het Rbtv staat ingeschreven: hij verbindt zijn naam aan de overeenstemming tussen beide teksten. Zolang de ontvanger alleen de vertaling wil zien, blijft het daarbij. Wil een instantie een apostille, dan loopt dat via een notaris of via de rechtbank die de handtekening van de vertaler legaliseert; zie de laatste vraag hieronder.

Die keuze maakt u zelf, mits u haar opschrijft: een rangordeclausule wijst één taalversie aan als de tekst die bij verschil voorgaat, meestal de Nederlandse. Ontbreekt die clausule, dan staan er twee gelijkwaardige teksten tegenover elkaar en weegt de rechter wat uw klant redelijkerwijs mocht begrijpen, wat in de praktijk op de anderstalige versie neerkomt. Neem de clausule daarom mee in de vertaalopdracht en geef haar in beide versies hetzelfde artikelnummer, anders verwijst de ene set naar een artikel dat in de andere iets anders regelt.

Alleen wanneer de gewijzigde artikelen inhoudelijk verschillen; een nieuwe datum in de kop verandert niets aan de tekst. Houd wel bij welke versie bij welke klant hoort, want in een geschil telt de set die bij het contracteren is overhandigd. Levert u de oude en de nieuwe versie samen aan, dan blijft de terminologie tussen beide gelijk.

Wil een buitenlandse registratie-instantie er een op zien, dan legaliseert een notaris eerst uw handtekening onder de tekst; de apostille komt vervolgens op die notariële verklaring en niet op de artikelen zelf. Het notariële vel hoort daarmee bij de stukken die vertaald moeten worden, want de instantie leest de verklaring en de voorwaarden als één geheel. Welke onderdelen zij in vertaling verlangt, schrijft zij in haar eigen voorschriften voor.